[Reflectie naar aanleiding van de expositie Rizoom]

De expositie Rizoom brengt twaalf kunstenaars samen die ondanks hun andere professionele bezigheden heel hard werken aan hun kunstenaarschap. Naast de wens om te exposeren zijn ze vooral gedreven om zoveel als mogelijk met hun kunst bezig te zijn: onderzoekend, experimenterend en vooral volhardend. Rizoom is zo ontstaan vanuit het diepste van individuele kunstenaars, maar slaagt er niettemin in door samenwerking en afstemming de bezoeker een unieke ervaring te bezorgen.

De rode draad doorheen de Rizoom-tentoonstelling is ongetwijfeld de zoektocht van de kunstenaars om de noodzakelijke dwang van kunst een plek te geven in hun leven. Daarbij is het voor hen essentieel een balans te vinden tussen privé, professioneel en het kunstenaarschap. Hierbij spelen twee factoren een heel belangrijke rol, namelijk tijd en ruimte. Iets wat heel wat ‘Rizoomers’ ontbreekt of minstens als problematisch ervaren.

Om die reden helpt het Rizoom-traject de kunstenaars thuis te komen in hun werk, dankzij zowel de uitwisseling met collega’s als het aangaan van de dialoog met de buitenwereld vanuit de expositie zelf. Twee belangrijke onderdelen van het kunstenaarschap zijn dan ook reflectie en reactie. Zelf voldoende tijd en ruimte hebben om te reflecteren over het eigen werk, de evolutie die achterliggend is, en de toekomstige ontwikkelingen die nog vorm moeten krijgen. Maar ook leren omgaan met reacties en soms alleen al de blikken van kijkers.  De tentoonstelling Rizoom schuwt een dergelijke dialoog dan ook niet door de bijzondere opstelling van de werken, want finaal is niet vertrokken van kunstwerken die van nature een match met elkaar hebben, maar wel van kunstenaars die een gelijkaardig traject en een gedeelde ambitie hebben. Er is een grote diversiteit aan werk: de technieken en stijlen zijn heel uiteenlopend, de achterliggende thema’s evenzeer. Werk dat soms schijnbaar niet bij elkaar past, maar toch elkaar raakt. Rizoom bewijst daarmee ook dat kunst andere kunst verdraagt.

En voor de kijker geldt dit thuiskomen in een kunstwerk evenzeer. Meer nog dan tijdens een museumbezoek is het bezoek aan een expositie waar de werken te koop zijn een afweging tussen een momentane beleving en het werk meenemen om het een permanente thuis te geven. Kunst is er niet enkel om te bekijken, maar ook om te omarmen. Om de waarde die de kunstenaar creëerde verder te laten leven bij de kijker.

Dat is de essentie van Rizoom – het laten zien van de schijnbaar onzichtbare verbondenheid tussen kunstenaars en bezoekers.

Meer info over deze expo vind je hier.

(28/4/2026)